Met nog een week of drie school voor de boeg, komt het jaarlijkse lijstjes schrijven in zicht. Een zomervakantie in België brengt een berg planning met zich mee. Lijstje 1 met de onvermijdelijke doktersafspraken werd al netjes geregeld door onze correspondent ter plaatse. Ze weet feilloos de ene afspraak aan de andere te borduren om zo min mogelijk tijd met de kleinkinderen op te moeten offeren. Check!
De agenda met naast het minimale aantal uren besteed aan dokters, het weerzien van vrienden uit alle uithoeken van de wereld, de verplichte soldengang, verjaardagsfeestjes, het occasionele pretpark, de altijd weerkerende huizenjacht neemt stilaan vorm aan, zit zowaar bijna tsjokvol. Check!
Blijft er nog de boodschappenlijstjes... Jawel, China heeft vanalles in de aanbieding en België heeft dan weer vanalles made in China te bieden. Maar winkelen zonder je blind te hoeven staren op Chinees en dan nog verkeerdelijk voor de zoveelste keer conditioner in plaats van shampoo in de kar te gooien of je blauw te betalen aan wat in België voor het grabbelen ligt, het schept een aangenaam vakantiegevoel.
Kruidvat, apotheek, Fnac, ze prijken bovenaan de to do-lijst met een ware volksverhuizing als gevolg bij terugkeer.
Hema wordt meestal op dag 1 al afgewerkt omdat we nu eenmaal die blauwe uniformsokken, onderbroekjes in een maatje groter en hemdjes voor de winter van ons lijstje willen schrappen. Vorig jaar verliep die feestelijke trip behoorlijk in mineur. Nadat het mandje werd gevuld met 100 paar sokken, en evenveel onderbroeken, bleek er ook nog zin en tijd voor wat neuzen tussen de jeansbroeken. Pierrot, het arme jong, vond tussen de soldenstukken een paar dat hem met opperste coolheid toelachte. Met spillebenen als de zijne is passen de enige optie, dus stapten die slungelbenen resoluut naar de paskamer, waar hij met een luidkeels van hier en van ginder en meer van dat moois werd uitgefloten. Het hok was bezet, maar met een pardon, excuseer gaat het leven gewoon verder. Niet in Hema, zo blijkt. De passende dame heeft de winkel bij elkaar gevloekt. Elke caissière, rekkenvuller, klant en meer van wat leeft, mocht eens duidelijk horen hoe geniepig die jeugd van tegenwoordig is. Jeugd? Het jonk was 8, naïef, onbevangen en volgelopen met tranen. Wat van zijn melk, kan ik u zeggen. Hij hoefde meteen ook niet meer zo nodig tot de opperste coolheid te behoren.
Soit, Hema zelf, zag er geen graten in en gaf Pierrot als troost een zoethoudertje, een voorbijwandelende oma klopte hem bemoedigend op de schouder en een andere moeder met kind vond de mensheid plots intoleranter dan ooit als een kind van 8 glimmend van zelfstandigheid wordt verdacht van voyeurisme.
Hij zet er dit jaar en naar eigen zeggen the many to come geen voet meer binnen. Ik zal zijn slungelbenen zelf wat moeten inschatten...
