Beijing Bulletin: Transformatie in 27 en nog wat stappen...

Ik zou er zelf nooit zijn opgekomen, maar als een vriendin die deze zomer terugkeert naar Zweden aan haar still to do-lijstje begint, dan word je al eens overrompeld met de vraag "Zin om je eens te verkleden?" Dat verkleden bleek iets omslachtiger dan eerst gedacht, maar soit, om een mens gelukkig te maken, doe ik al eens wat moeite.

Op een dag van om en bij de -10 zijn we ons in een barkoud poederkamertje gaan installeren en hebben we onze innerchinees losgelaten. Meer dan de transformatie in 27 of wat stappen kan ik daar niet over vertellen. Behalve dan dat ik het wat aan de stok had met de fotograaf die me perse met gesloten mond wilde doen glimlachen. En dat wil al eens wat spastisch tegenwringen. Ik heb me dan maar in de serieus kijkende Chinees verdiept, sterk tegen de zin van de fotograaf.

Het was bij momenten hilarisch, ijzig koude hilariteit, ware het niet van die ene van maagpijn kermende Chinese operazanger die ons klagenderwijs in de sfeer moest brengen...