De schoolstrijd keer op keer

Zo, daar zit je dan met je neus gedrukt op de lokale waslijst international scholen en maak vandaag je keuze, want morgen rest alleen de wachtlijst.
Het feit dat we enkel het international circuit aandoen is een optie die jaren geleden bewust is gemaakt. Of zoals we het eens heel onomwonden aan een journaliste van Femme d'Aujourd'hui hebben gesteld: "U kan toch van geen mens verwachten dat die zijn kinderen als kostenbesparing om de drie jaar in alweer een nieuwe lokale kneutertaal laat onderwijzen?" Ze leek niet bijster overtuigd, wij wel. Ze vond het trouwens ook, en dat even geheel terzijde, onverantwoord Sven voor het uitvoeren van zijn job een inkomen te betalen. Missionarissen waren tenslotte toch ook geheel en al voor niks de wereld gaan bekeren. Maar bon, ze zou wel even een politically correct artikeltje over Plan in Vietnam en de arme kindjes aldaar schrijven.
Ergens voor schoolgaande leeftijd hadden we ook al beslist dat de kinderen het Engelstalige pad zouden bewandelen, niet het Franse baccalaureate en dat om onduidelijk duistere, maar wellicht typisch Belgische redenen. Dat beperkt de keuzemogelijkheden behoorlijk? Dat had u gedacht en wij gehoopt. Dan pas begint het zich verdiepen in PYP, IB, IBC, IGCSE, A levels, O levels, Cambridge, MYP om maar wat te noemen.
Het helpt dat we zelf een boontje hebben voor de preuts Engelse kostschoolmentaliteit en ziedaar, keuze vernauwd tot wellicht een vijftal scholen in Beijing.
Iemand van lichter allooi gaat dan ienemienemutten, of gaat voor het meest fashionable uniform (jip, zeg Brits en je krijgt een stropdas omgesnoerd) of je bekijkt de heilige drievuldigheid: afstand werk-school-huis (moeilijk, bij het nemen van deze beslissing zaten wij nog gezellig in Hanoi). De twijfelaars van ons allooi gaan dan te rade bij een Finse familie in Hanoi met een Beijing voorgeschiedenis omdat de wereld zo klein is, natuurlijk.

Dulwich College Beijing met 1450 leerlingen van 1,5 tot 18 jaar, een dome - zeg maar, de zuurstoftent bij vieze luchtjes, leerkrachten geimporteerd uit Limerick en Stratford-upon-Avon, EEYFS, ENC, IGCSE, IB, een wapenschild met Latijnse leus, een zomer- en een winterkostuum, stiff British upperlip accent and all.
En daar moeten ze het dan maar mee doen voor de volgende vijf jaar. Dat is, als mevrouw Femme d'Aujourd'hui niet alsnog een petitie tegen ons indient.

Engelse tuin en al

De gezonde-luchtbel

Uniform in zomereditie