Het is hier anders,...

... is wat we weten te verzinnen iedere keer iemand vraagt hoe het ons op onze nieuwe stek vergaat. En in de voorgaande landen is dat anders anderhalf jaar verder nog enkel een bizar trekje van onopvallende lokale gebruiken. Dat een Botswaan bij het groeten je hand langer dan comfortabel blijft vasthouden zonder daarbij last te lijken hebben van mijn zweethanden... Raar! Dat een Senegalese chauffeur middenin de taxirit tussen je huis en school de auto langs de kant van de Corniche parkeert, zijn bidmat uitslaat, uitgebreid handen en voeten wast, gaat knielen en vijf minuten later weer nonchalant achter het stuur kruipt... Raar! Dat 4 in pyjama gehulde Vietnamese grootouders een godganse dag achter een driewieler aanrennen met een kommetje rijst, de bezige peuter te pas en te onpas een hap in de strot duwend... Raar!
Alleen deze keer voelt dat 'het is anders' net iets intenser. Of we het spuwen, rochelen, boeren en winden laten over anderhalf jaar ook als een curiositeit zullen bestempelen?

Ik geloof het niet, nee..